دولت ملی

در روزها و هفته های اخیر رخدادهای بحث برانگیز و جنجالی در تهران روی داده است که محفل سخن هر جمع گردیده .بحث سرقت سریالی مجسمه ها ی شهر تهران و پس از آن سرقت کابلهای تلفن و قطعی تلفن جمع کثیری در محلات گوناگون.
این دو رخداد را به جرات می توان دیگر امری فردی و یا غیر سازمانی نداست .به عبارتی این سرقت های سریالی که از میزان و نحوه عمل آنان و عدم دستگیری آن مجموعه تا کنون می توان به عمق برنامه ریزی و حرکت هدفمند آنان پی برد.
اما سوالاتی در این باره مطرح گردیده که از سوی هیچ مرجعی پاسخی متناسب با آن داده نشد.آیا سرقت مجسمه های مبنای اقتصادی داشته یا امری دیگر در پس پرده بوده است؟در همین راستا سرقت کابلهای تلفن تنها به خاطر مس موجود در آن کابلها رخداده یا هدف دیگری را مجریان  این طرح در ذهن داشته اند؟براستی آیا آنانی که توانایی به سرقت بردن این حجم کابل را دارند با فرض مبنای اقتصادی این عمل  نمی توانستند به یک طلا فروشی دستبرد بزنند ؟و هزاران هزار سوال دیگر.
اما تصور یک امر بیشتر می تواند ذهن را آماده پذیرش این رخدادها نماید و آن هم اینکه دستی در کار است تا تهران را به سوی نا امنی بکشاند .در صورت جدی شدن این فرضیه احتمالا بایستی منتظر رشد این نوع تحرکات و حتی گسترش آن به وادی های دیگر را داشت.در واقع در پس این تحرکات اخیر علیرغم مشکلات اقتصادی مشکلات نا امنی و قطعی تلفن نیز بر دشواریهای افزوده شده است و این امریست که نمی توان به سادگی از آن گذشت و فرض را تنها بر مسائل اقتصادی گذاشت.

در حالیکه نمایشگاه کتاب تهران از فردا آغاز می گردد امروز محسن پرويز - رييس بيست‌وسومين دوره‌ي نمايشگاه بين‌المللي كتاب تهران - نسبت به هرگونه سوء‌ استفاده‌ي سياسي از نمايشگاه هشدار داد.هشداری که بارها بارها از سوی نهادها و شخصیت های گوناگون ابراز می شده است این بار از دهان ایشان برون جهیده است.
آقای پرویز خاطرشان نیست که پیش از تمام تجمعات همواره خط و نشانهایی از این دست برای معترضین کشیده می شد و باز هم این حضور دندان شکن معترضین بود که پیروز میدان بود.اینبار نیز بر همان روال وحشت فزاینده از حضور چشمگیر معترضین در نمایشگاه موجب شده تا دست به دامان دوربین مدار بسته و نیروهای محسوس و نا محسوس شوند اما زهی خیال باطل که آمدنمان همراه با رفتنتان خواهد بود .پس خموش باشید و بنشینید و نظاره گر این حضور باشید.

امروز نه تنها تهران که بسیاری از شهرهای میهن شاهد حضور نیروهای سرکوبگر به انحاء مختلف بود.در تهران این حضور بقدری چشمگیر  بود که هر آنکس را که در خیابان حضور داشت به یاد آن روزهای طوفانی خرداد 88 می انداخت روزهایی که بصورت مداوم گشت و حرکت نیروهای سرکوبگر را شاهد بودیم.
از نکات برجسته و پر اهمیت مراسم روز کارگر شاید همین وحشت و ترس آغاز موج جدید اعتراضات بوده است.موجی که از امروز آغاز شد و در ادامه تا چند روز دیگر با افتتاح نمایشگاه کتاب شدت بیشتری به خود خواهد گرفت و در خرداد حماسی نمود عینی تری خواهد یافت.
یاوه سرایانی که خبر از اتمام اعتراضات مردمی داشتند گویی نمی خواهند بفهمند که این اعتراضات تا نیل به مقصود نهائی تمامی ندارد.دیکتاتور کوتوله ای که با وحشت وصف ناپذیر ،خود را به دانشگاه تهران قلب تپنده جنبش دانشجویی می رساند و بدون کوچکترین تبلیغاتی برای ادای مهملاتی دیگر بدانجا می رود با خیل عظیم این موج آگاهی دهنده و این فرزندان غیور میهن روبرو می گردد و این چنین که در فیلمها دیدیم رسوا می شود .آری امروز روزی بود برای آغازی دوباره...

نمایشگاه کتاب بعنوان مجموعه ای فرهنگی فرصتهای های بسزایی را در اختیار معرضین قرار داده که می بایستی از به بهترین شکل ممکن بهره برد .به عبارتی در مدت 10 روزه برگزاری این نمایشگاه فرصت گردهم امدن دگرباره مهیا می گردد.فضای پرازدحام نمایشگاه و حضور گسترده نسل جوان و دانشجویان و شرکت هر ساله شخصیتهایی همچون خاتمی و چه بسا موسوی و کروبی می تواند نشانگر حضور سبزها تلقی گردد.
نمایشگاه کتاب از سویی دیگر بدلیل وجود رسانه ها و غرفه های خارجی مورد توجه بسیاری ازخبرنگاران نیز هست وهمین امر خطرات احتمالی درگیری را به شدت کاهش می دهد.ضمنا نباید فراموش کرد که در این نمایشگاه دانشجویان سراسر نقاط کشور حضور می یابند و این تلاقی حضور خود می تواند منجر به حرکاتی عظیم گردد.تجربه نمایشگاه مطبوعات علیرغم عدم ازدحام آن بسیار موفقیت آمیز بود و در نمایشگاه کتاب نیز می توان بر مدت زمان کوتاهی حرکتی بزرگ را سامان داد.این فرصت حضوری کم خطر ولی پر اثر را برایمان مهیا کرده بکوشیم آن را نه تنها از دست ندهیم بلکه به بهترین وجه از آن بهره ببریم.
جرقه حضور پررنگمان را در همین نمایشگاه بزنیم تا آتشی پدید آوریم که هیزمش را 9 ماه است فراهم کرده ایم .آتشی که بتواند  بساط پلیدی های ظالمان زمان را نابود نماید .
در این باره بیشتر سخن خواهیم گفت چرا که این فرصت از پتانسیل و قدرت بالایی برخوردار است 

این روزها شاهد درگیری و بحث های داغی میان دولت و مجلس برای اجرای طرح هدفمند کردن یارانه ها هستیم .طرحی که در صورت اجرا براساس اظهارات خود اصولگرایان رشد افسار گسیخته تورم و شوک ناگهانی اقتصادی بسیارعظیمی بر قیمت ها را در بر خواهد داشت.عاملی که جامعه معترض و بحران زده ایران را وارد فاز نوینی از تحرکات خواهد کرد.اجرای طرح هدفمند کردن یارانه ها می تواند تقویت جنبش اعتراضی ملت ایران را در بر داشته باشد .امری که یکی ازعلل به تاخیر افتادن اجرای این طرح می باشد چرا که بسیاری از به ظاهر عاقلان این قوم بر این باورند که این طرح چون بنزینی بر آتش زیر خاکستر خواهد بود و اجرای آن شعله های آتش را غیر مهار خواهد کرد .
امیدواریم با اجرای هر چه زودتر این طرح بنیان کن این بار سیل اعتراضات نه تنها تهران ، که ایران را در بر بگیرد و با این اشتباه خانمان براندازانه شان بساط ظلم و جورحاکمان نالایق برچیده گردد.رشد مشکلات اقتصادی می تواند بسیاری از خانواده ها را درگیر این مسئله نماید .مسئله ای که شاید دیگر حل کردن آن بسیار پیچیده گردد و کسی را یارای حل آن نباشد .پس بی صبرانه انتظار داریم تا پیش از خرداد این طرح احمقانه را اجرایی کنید تا تبعات عظیم آن را نظاره گر باشید.

دردی عظیم و رنجی جانکاه وجود آدمی را می آزارد .در حالیکه چند وقتی از صدور حکم ددمنشانه کودتاچیان برای ابوالفضل عابدینی عضو حزب پان ایرانیست و از اعضای مجموعه فعالان حقوق بشر نگذشته بود که روز گذشته خبرگزاری هرانا خبری منتشر کرد که بغضی سنگین بر گلوی آزادیخواهان برجای گذاشت.ا
بنا بر اطلاع گزارشگران هرانا،  این فعال حقوق بشر  از همان ساعات اولیه ورود به بند 2 الف زندان اوین به شدت مورد ضرب و شتم نیروهای امنیتی قرار گرفته و بعد از چند ساعت مقاومت در برابر شکنجه های فیزیکی و به دلیل  عارضه شدید قلبی "افتادگی دریچه میترال" و تاب نیاوردن در مقابل ضربات شدید جسمی راهی درمانگاه زندان اوین شد.
مگر چه کرده بود و چه بر سرتان آورده که اینچنین وحشیانه و کینه ورزانه این جوان وطن پرست را مورد بی رحمی های جلادانه تان قرار می دهید؟براستی به کدامین جرم پرسیدن سوالی خنده دار گشته چرا که در دولت کودتا وطن پرستی و آزادی و آبادی ایران را خواستن جرمی نابخشودنی است.ابوالفضل عزیز اگر چه دور از ما هستی اگر چه نمی دانم در چه وضعی قرار داری اگر چه با نامت بر اثر همین زندان رفتنهایت آشنا شدم اما در مقابل این دریای شجاعت و این همه دلیریت سر تعظیم فرود می آورم.عابدینی عزیز نمی دانم مادر و خواهر و پدر و برادرت چه می کشند اما نیک بدان که ایرانت و همه هموطنانت آن روز را که تو با سرفرازی از این دخمه تاریک اندیشان برون خواهی آمد فریاد می کنند.

بی گمان بسیاری اکنون با خود می گویند که اگر در زمان امضای قراردادهای ننگین ترکمانچای و گلستان بودند چه می کردند و چه نمی کردند .بسیاری می گویند اگر در زمان امیر کبیر این بزرگمرد تاریخ بودند بی شک در رکابش بودند و  درراه رشد و ترقی میهن تلاش می کردند ...بسیاری می گویند که اگر در مشروطه این رخداد بزرگ میهن حضور داشتند همسو با ستارخان و باقرخان علی مسیو و دیگر دلاوران سلاح در دست می گرفتند و به جنگ دشمن می رفتند  ...یا در جریان ملی شدن نفت تلاش می کردند تا تاثیر گذار باشند.و یا حتی در بهمن 57 سعی می کردند تا روند را به سود ملت تغییر دهند و هزاران هزار مورد دیگر ...
مواردی که احساس یک رسالت تاریخی بر گرده هایمان  سنگینی می کرد .براستی حال در وضعیت کنونی آیا ما در همان برهه تاریخی نایستاده ایم.آیا ما در همان زمانی قرار نداریم که کشور آماج بدترین وحشی گیری ها و یورش های تاریخی قرار گرفته .عمق جنایات وددمنشی ها و تخریب منابع کشور را شاید بتوان در قرن اخیر بی سابقه دانست امری که صدماتی فراوان بر کشور و ملت وارد کرده است.حال ما میراث دار این تحولات هستیم .نسلی که نشان دادیم از چه قدرتی برخورداریم .نسلی که با شجاعت و دلیری خود حماسه ها آفرید.مبادا غفلت ما را دچار روزمره گی کند و از سالگرد خیزشمان غافل شویم.مبادا تاریخ ایران این روزها را به نیکی یاد نکند و آیندگان بر رفتار امروزمان خرده گیرند.در آستانه 22 خرداد سالگرد خیزش بزرگ مردمی قرار داریم.مبادا در مقابل شهیدان و زندانیانمان سرافکنده شویم.هشیار باشیم که رسالتی سنگین بر گرده هایمان است و آزادی ایران در دسترس

بنا بر فتوای خامنه ای عدم پرداخت قبض آب غیر شرعی است.بر این اساس فرصتی خوب مهیا شده است تا هم یک حرکت و اعتراض مدنی را امتحان کنیم و هم به لحاظ اقتصادی و سیاسی بر پیکره کودتا ضربه بزنیم.جدای از بعد اقتصادی این حرکت اثرات روانی که این عمل می تواند حیثیت نداشته خامنه ای را بیشتر زیر سوال ببرد.
همه گیر شدن این  جریان می تواند ضربات مهلکی بر پیکره کودتا وارد سازد .تلاش خود را در این راستا نیز بکار بندیم .این روزها روزهای کار و تلاش  است .روزها یحساس برای کشور بی تفاوت نباشیم و اطلاع رسانی کنیم.

25 خرداد می تواند روزی تاثیر گذار باشد .برای آفریدن چنین روزی می بایست تبلیغات را وسعتی عظیم ببخشیم .زمان کوتاه است و کار بسیار .در وهله اول می بایستی محیط مجازی لبریز از فراخوان های این حضور باشد .قدمی که در ابتدای آن هستیم .پس از این تبلیغات وسیع در محیط های مجازی بایستی فعالیت در محیط واقعی را در دستور کار قرار دهیم.از شعار نویسی گرفته تا اسکناس نویسی .از تماس با تلفن های کارتی گرفته تا پخش اعلامیه در منازل و...تمام توانمان را باید بکار بندیم تا حضوری متفاوت داشته باشیم.زمان زمان درنگ و یاس و خودخواهی نیست .زمان زمان کوشش و تلاش برای حضوری جدیست .کم کاری و عدم فعالیت امروزمان ضامن شکست فردایمان است پس بدست خود این شکست را رقم نزنیم.حضور در 25 خرداد باید تبلیغاتی در وسعت 22 بهمن داشته باشد.تبلیغاتی که نه تنها افرادی که با محیط اینترنت سروکار داشتند از آن مطلع بودند بلکه بسیاری از افراد عادی نیز در جریان بودند.
25 خرداد روزی بود که دانستیم که اگر ملتی متحد و یکپارچه به صحنه آید از چه قدرتی عظیم برخوردار است .دانستیم که در مقابل چنین اتحادی قدرتمندترین ارتشهای دنیا را نیز یارای مقاومت نیست.25 خرداد آغازگری بود بر حوادث امروزین کشور.
براستی چه کسی تصور می کرد که پس از گذشت 10 ماه از آن روز تاریخی دولت کودتا به چنین رسوایی دچار گردد که نه وجهه داخلی برایش باقی بماند و نه وجهی بین المللی .25 خرداد روزی بود که پیوند تک تک ما در سیل خروشان ملت با یک هدف آن هم آبادانی و آزادی ایران در خیابانهای تهران جاری گشت .جاری گشت تا نمادی باشد برای آیندگان که در صورت اتحاد و یکپارچگی پیروزی بلاشک نصیبمان خواهد شد .
25 خرداد روزیست که تاریخ ایران برایش سخنان فراوانی خواهد گفت .روزی که آیندگان کتابها برایش خواهند نگاشت.25 خرداد روز عظمت ملت ایران بود .25 خرداد در راه است .آماده باشیم

25 خرداد یک روز نیست یک پیام است .پیامی به وسعت ایران.پیامی که بغض فروخفته سی ساله ظلم و ستم وفقر و فحشاءو هزاران مصیبت دیگر را به خیابان کشانید .25 خرداد قدرت ماست قدرتمان در اتحادمان .اتحادی که نشان داد می تواند پایه های هر دیکتاتوری را به لرزه در آورد.
25 خرداد آمدیم ، نه تنها خیابانی به نام آزادی بلکه مسیر انقلاب و امام حسین را نیز لبریز از وجودمان کردیم.وجودی که آمده بود تا بگوید که در راستای آزادی ایران به صحنه آمده و تا نیل بدین مقصود در صحنه خواهد ماند.آمدیم و پیاممان را با صدایی رسا از طریق سکوتمان به جهانیان رساندیم.اگرچه بی شرفان تاریخ ایرانزمین تاب دیدن  آن حضور پرشکوه را نداشتند .اگرچه خون جوانان پاک میهن را با آهنین ابزارهای دهشتناکشان با سنگفرش های خیابان آشنا کردند اما ما همچنان هستیم و باز هم رساتر از همیشه خواهیم فریاد زد که مرگ بر دیکتاتور.
25 خرداد در راه است و رسالت حضور بر گرده تک تک ما ایرانیان .رسالتی که یارانمان از یک سال پیش با ما آغاز کردند و اکنون که آنان نیستند وظیفه ما برافراشته نگه داشتن درفش آزادیخواهی ملت ایران است.25 خرداد در راه است .آماده باشیم.